urodziła się 4 kwietnia 1925 r. (inna data: 10 marca 1925 r.) we wsi Dobrowole (Pawłówka) (obwód Doniecki, Ukraina) w rodzinie Pimona i Praskowii. Naprawdę nazywała się Makogon. Do czasu wywiezienia jej na roboty przymusowe do Niemiec mieszkała we wsi rodzinnej. Od kwietnia 1942 r. do maja 1945 r. przebywała na robotach w miejscowości Gelsenkirchen-Horst. Pracowała w kopalni węgla kamiennego. Tam poznała przyszłego męża Eugeniusza Karkucińskiego. Kończyła się wojna. Aby Leonida mogła zostać z wybrankiem na terenie Polski zawarła związek małżeński 19 sierpnia 1945 r. w Dortmundzie (Niemcy) pod nazwiskiem Kalisiak – kuzynki Eugeniusza, zmarłej jeszcze przed wybuchem wojny. Po ślubie wrócili do miejsca rodzinnego Eugeniusza do wsi Długokąty Małe. W tym czasie Leonida urodziła pierwsze dziecko – synka, jednak poród odbył się przedwcześnie, a synek był martwy. Nie mogąc pogodzić się z tym faktem i mając złe wspomnienia z tamtego miejsca postanowili wyjechać. Tak trafili na „Ziemie Odzyskane” do Starej Dąbrowy, gdzie w Kicku przyszła na świat ich córka Barbara-Aleksandra (1947). Następnie w 1948 r. pojechali do Skolwina, gdzie urodziły się córki: Urszula-Lidia (1949), Ewa (1951) i Teresa (1953). Mieszkali kolejno przy ul. Stołczyńskiej 157, przy ul. Nowy Świat u państaw Przybysz i przy ul. Inwalidzkiej 71/1. Po jednej z podróży Leonidy do jej ojczyzny zabrano paszport i nie mogła go odzyskać. Wtedy złożyła wniosek o nadanie obywatelstwa i stała się pełnoprawną obywatelką Polski. Wówczas zostały sprostowane jej dane osobowe. Leonida nie pogodziła się ze śmiercią męża, dość szybko zaczęła z żalu tracić zmysły i trzeźwość umysłu. Zmarła 7 maja 2005 r. Pochowana została 10 maja 2005 r. na cmentarzu w Policach.
Ostatnia zmiana: 06.05.2017