urodziła się 17 października 1930 r. we wsi Świtiaź (gm. Szack, pow. Luboml, woj. wołyńskie) w rodzinie Piotra Natalczyk i Marty zd. Nosulicz. Ojciec Janiny był sołtysem i służył w wojsku Piłsudskiego, dlatego aresztowano go w 1939 r. i zesłano na 12 lat bez wyroku na Kołymę. Całą rodzinę wywieziono w lutym 1940 r. w pierwszym transporcie na Syberię. Janina pamięta jak sowieccy żołnierze mówili żeby zabrać ze sobą pierzynę i kożuchy. Na Syberii była w trzech miejscach: W sumie 6 lat. Po wojnie „Sybiraków” rzucono na tzw. Ziemie Odzyskane. Z miasta Żydchara samochodami ciężarowymi wieziono wszystkich do stacji kolejowej Tabor. Potem wagonami towarowymi wieziono zesłańców do nowej Polski. W czerwcu 1946 r. Janina wraz z rodziną przyjechała do Szczecina. Zamieszkali w mieszkaniu przy ul. Mosiężnej (dziś E. Plater). Po chleb i na zupy chodzili do PUR-u mieszczącego się przy ul. Bankowej (dziś Starzyńskiego). W tym czasie pracowała kilka tygodni jako opiekunka do dzieci. Po trzech miesiącach przenieśli się do Skolwina (Żółwina) na ul. Inwalidzką 93. Tam poznała Stanisława Grześkowiaka. Dnia 14 listopada 1948 r. w parafii Stołczyn odbył się ich ślub. Matka: Tadeusza (ur. 1949) i Walerii-Seweryny (1951). Fundatorka Drogi Krzyżowej Sybiraków. Doczekała: 7 wnucząt i 9 prawnucząt.
Ostatnia zmiana: 14.05.2017