urodził się 25 marca 1912 r. w miejscowości Kozaryno (pow. Brasław, wileńszczyzna) w rodzinie Ignacego i Heleny (zd. Danilewicz). Prywatne Gimnazjum oo. Marianów z prawami państwowymi w Drui (powiat Rasław) ukończył w 1928 r. W latach od 1935 do 1939 w Komorowie Mazowieckim studiował w 3 letniej Szkole Oficerskiej Piechoty. Awansował na podporucznika. Przydzielony został do 25 pułku piechoty w Piotrkowie Trybunalskim. W II batalionie był dowódcą 6 kompanii strzeleckiej. Z Piotrkowa wyrusza na wojnę w okolice Częstochowy jako dowódca kompanii I rzutu. W czasie kampanii wrześniowej brał udział m.in. w bitwach pod Częstochową, Koniecpolem, Złotym Potokiem i Lelowem. Po klęsce wrześniowej przedostaje się do Piotrkowa, gdzie w 1940 r. rozpoczyna działalność w AK pod pseudonimem „Farbiarz” i „Marek”. W AK służył przez trzy lata. Był komendantem AK na powiat Wieluń. W 1944 r. w Łodzi, na „spalonym” punkcie kontaktowym zostaje przez Niemców zatrzymany, więziony i torturowany. Przed nadejściem Wojska Polskiego i Rosjan łódzkie więzienie ewakuowano. W styczniu 1945 r. w czasie ewakuacji udaje się Mieczysławowi zbiec. Po trzech dniach aresztuje go NKWD (bardzo dobrze znali personalia i pseudonimy jego i kolegów) i przekazuje do UB. Więziony w Poznaniu na ul. Słonecznej, następnie we Wronkach i Rawiczu. Z Rawicza wychodzi na wolność.
Po wyzwoleniu zgłosił się do pracy w przemyśle papierniczym i zostaje skierowany do Jeleniej Góry na stanowisko kierownika Delegatury Biura Budowy Przemysłu Papierniczego. W 1949 został skierowany do Szczecina i od tego czasu pracował w Zakładach Papierniczych w Skolwinie. Za działalność w AK został odznaczony przez Rząd w Londynie srebrnym krzyżem oficerskim „Virtuti Militari” V klasy (nr leg. 13195), „Krzyżem Walecznych”, „Krzyżem Partyzanckim” i Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Prawdopodobnie odznaczony medalem „Na Polu Chwały” Zmarł 12 kwietnia 1979 r. w Szczecinie. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w miejscowości Przytoczna koło Skwierzyny.
Ostatnia zmiana: 29.05.2017