urodził się 23 lutego 1920 r. w Błociszewie w rodzinie Wincentego (ur.15.01.1870, zm. 5.09.1951) i Magdaleny (zd. Kuciak – ur. 8.07.1876, zm. 19.10.1941). Z zawodu był rzeźnikiem. W czasie wojny w 1940 r. został pojmany i osadzony w poznańskim więzieniu, przenoszony do Lingen, Papenburg, Essen, Duisburg, a w 1943 r. trafił do obozu koncentracyjnego Mathausen Gusen (nr 29878). Tam przebywał do końca wojny, do kwietnia 1945 r. Powrócił do rodzinnego Błociszewa. Tam poznał przyszłą żonę Gertrudą Wyrzykowską. Do Skolwina przyjechali latem 1946 r. Związek małżeński zawarli 16 listopada 1946 r. z w parafii Stołczyn. Mieszkali przy ul. Stołczyńskiej 169. Ojciec: Juliana (1947), Haliny-Marianny (ur. 1948), Urszuli-Janiny (1949), Sylwestra (ur. 1950), Elżbiety (1952) i Mirosławy (1953). Chrzestny: Bronisława Romanowskiego. Po przyjeździe do Skolwina objął sklep i wytwórnię masarską przy ul. Stołczyńskiej 169, gdzie mieszkał z rodziną do 1953 r. Następnie zamieszkali w Szczecinie przy ul. Al. Piastów 70/3. Podjął pracę w zawodzie rzeźnika w Zakładach Mięsnych przy ul. Wendy w Szczecinie. W latach 70-tych XX w. był właścicielem przez okres 4 lat był właścicielem baru-jadłodajni w Dziwnowie nad morzem. Wrócił do Szczecina i podjął pracę w Zakładach Mięsnych przy pl. Grunwaldzkim. Zmarł 24 maja 1997 r. Pochowany został 27 maja 1997 r. na cmentarzu komunalnym w Dąbiu (kwatera: A0, rząd: 1, grób: 1).
Ostatnia zmiana: 06.11.2020