urodził się 31 grudnia 1899 r. w miejscowości Brzezno (woj. poznańskie) w rodzinie Wojciecha i Marii (zd. Woźna). Służył w 3 kompanii 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii. Mieszkał w Gorzeniu (woj. wielkopolskie, powiat i gmina Międzychód).Tam poznał przyszłą żonę Mariannę Klaus. Pobrali się w 1923 r. Następnie Franciszek wyjechał do Poznania i pracował na budowie do czasu wybuchu wojny w 1939 r. W czasie wojny dostał się do niewoli, a następnie zwolniony i wywieziony z rodziną do Niemiec na roboty przymusowe najpierw do Heidenhaim, później do Oberstozigen. Do Polski wrócił 24 sierpnia 1946 r. i zamieszkał w Skolwinie przy ul. Artyleryjskiej 41. W Skolwinie pracował w Polskich Kolejach Państwowych do 1947 r. Następnie pracował w Hucie „Szczecin”. Zginął 21 czerwca 1964 r. w wypadku przy pracy w hucie. Pochowany został 24 czerwca 1964 r. na cmentarzu w Golęcinie. Obecnie szczątki doczesne spoczywają na cmentarzu w Policach. Franciszek miał dwóch synów: Bronisława (ur. 1925) i Jana (1927), oraz dwie córki: Jadwigę-Kazimierę (1942) i Lidę (1945).
Ostatnia zmiana: 12.05.2017
