urodził się 25 lipca 1906 r. w Warszawie w rodzinie Ignacego i Marii. Mieszkał w Warszawie, miał żonę i córkę – Elżbietę, był kelnerem. Prawdopodobnie jeszcze przed II wojną światową zmarła jego żona (1937?). W trakcie wojny został zesłany do obozu koncentracyjnego we Frankfurcie nad Menem (KL Kazbach w zakładach Adlera), a jego córka trafia do domu dziecka. W obozie poznał Stanisławę. W obozie przebywali do marca 1945 r. Po zakończeniu wojny ślubowali 10 maja 1946 r. będąc jeszcze we Frankfurcie nad Menem. Następnie wrócili do Warszawy wraz z kilkumiesięczną córką Aliną (ur. 1945). Ze względu na ogrom zniszczeń zdecydowali się na wyjazd, na tzw. Ziemie Odzyskane i osiadają w Skolwinie. Mieszkali przy ul. Stołczyńskiej 61. W 1949 r. odnajdują się z córką Elżbietą (wówczas około trzynastoletnią), która jednak wróciła do Warszawy i ponownie nawiązała kontakt z przybranym rodzeństwem dopiero po 18 latach. Eugeniusz zmarł nagle 8 lutego 1955 r. Pochowany został 14 lutego 1955 r. na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera: 18E, rząd: 1, grób: 2). Stanisława i Eugeniusz mieli razem piątkę dzieci: Alinę, Danutę-Stefanię (1946), Henryka (1949), Janusza (1952) i Lucynę. Ostatnia trójka pozostała w Skolwinie.
Ostatnia zmiana: 28.04.2017
